Terapia pedagogiczna

Kto może korzystać z zajęć korekcyjno-kompensacyjnych?

W klasach 1-3 z zajęć KK mogą korzystać dzieci z trudnościami w nauce oraz z ryzykiem dysleksji. W klasach 4-6 w zajęciach mogą uczestniczyć dzieci z opinią poradni psychologiczno-pedagogicznej stwierdzającą dysleksję rozwojową.

Co dziecko robi na zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych?

Dziecko przede wszystkim ćwiczy zaburzone funkcje. Zajęcia KK nie są miejscem na powtarzanie materiału z lekcji. Aby pomóc dziecku z dysleksją nie wystarczy powtarzać wiadomości. Trzeba dotknąć przyczyn dysleksji. Samo „wkuwanie” wiadomości jest „leczeniem objawowym”, a problem nadal pozostaje. Jeśli zatem dziecko ma np. problem z analizą i syntezą słuchową (objawia się to myleniem głosek podobnych słuchowo tj. k-g, p-b, s-z itd.) należy ćwiczyć słuch dziecka w taki sposób, aby potrafiło rozróżniać poszczególne głoski.

KILKA SŁÓW O DYSLEKSJI

Dysleksja rozwojowa oznacza specyficzne trudności w nauce czytania i/lub pisania. Trudności te są uwarunkowane konstytucjonalnie i występują mimo stosowania odpowiednich metod nauczania u dzieci o prawidłowym rozwoju intelektualnym, bez deficytów sensorycznych (wad wzroku i słuchu) i wychowywanych w sprzyjających warunkach społeczno-kulturowych. Dysleksja nie zaburza zdolności rozumowania, rozwiązywania problemów, tworzenia pojęć i krytycznego myślenia.

RODZAJE ZABURZEŃ

Dysleksja – rozumiana jako trudności w czytaniu, przejawiające się zaburzeniami tempa i techniki czytania, jak i stopnia rozumienia treści.

Dysortografia – czyli trudności z opanowaniem poprawnej pisowni. Żeby można było stwierdzić dysortografię trzeba sprawdzić, czy dziecko popełnia błędy ortograficzne mimo dobrej znajomości zasad pisowni. U dzieci popełniających błędy ortograficzne i nie znających zasad pisowni trudno mówić o dysortografii.

Dysgrafia – czyli niski poziom graficzny pisma (potocznie mówimy, że dziecko brzydko pisze). Litery pisane przez dziecko są koślawe, różnej wielkości i często lądują na niewłaściwej wysokości. Praktycznie wszystkie dzieci zaczynające pisać popełniają tego typu błędy, więc występowanie ich w pierwszym zeszycie nie stanowi podstawy do obaw. Problem pojawia się, gdy błędy utrzymują się mimo upływu czasu.

Dyskalkulia – czyli problemy w matematyce. Dzieci z dyskalkulią mają zwykle kłopoty z pojęciem liczby, porównywaniem liczebności zbiorów, ocenianiem co jest większe a co mniejsze i tak dalej.

PRZYCZYNY DYSLEKSJI

Przyczyny dysleksji nie zostały jeszcze dokładnie zbadane. Wielu naukowców wymienia jako dwie najważniejsze:

  • spowolnienie dojrzewania centralnego układu nerwowego,
  • uszkodzenia struktury,okolic mózgu odpowiedzialnych za czynności czytania i -pisania w wyniku oddziaływania czynników patogennych w okresie okołoporodowym.